MAKER

Titus Tiel Groenestege

Titus Tiel Groenestege (Angerlo, 1959) studeerde in 1981 af aan de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar in Utrecht. Vanaf dat moment maakte hij ruim zeven jaar theater onder de naam Frisse Jongens, samen met Bavo Galama.

 

Bij Orkater maakte hij met Ria Marks onder andere het drieluik Valse Wals – Bankstel – Zucht. Met filmregisseur Mark de Cloe maakten Marks en Tiel Groenestege de op dit drieluik geïnspireerde film Valse Wals (2005), waarvoor zij de prestigieuze Prix Italia wonnen, een Canadese Rocky kregen en genomineerd werden voor een Emmy Award. Verder maakte hij samen met Marks Eiland (2005)en Het Huiskameronweer (2008). Ook speelde hij samen met Marks in onder meer Victor en zijn vrouw (2010).

Naast zijn werkzaamheden als theater- en televisiemaker is hij actief als docent aan theaterscholen en als regisseur, van Shakespeare tot Paul Haenen, van cabaret tot muziektheater. Verder regisseerde hij o.a. Female Factory, Carmen, Vaginamonologen, Ricky Koole, Ali B., Kasper van Kooten en Black in Bakkum (2007), in samenwerking met Bellevue Lunchtheater en Orkater. 

WERKTE MEE AAN:

BEELD

Titus Tiel Groenestege

  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin
  • Ben van Duin

NIEUWS

IN DE PERS

Titus Tiel Groenestege

  •  Lost in the Greenhouse, De inviduele tragedies van tomatenplukkers ⭐️⭐️⭐️ Theaterkrant - recensie 26 april 2018

    "Het decor is overweldigend." "Het begint al direct in de openingsscène als Van de Wetering, ondersteund door een uitstekende band, in een sensueel lied paprika’s, tomaten en komkommers mag aanprijzen. Wat is zij toch een geweldige zangeres en wat horen we haar toch veel te weinig zingen! Het ‘sappige vruchtvlees’ uit het lied spat werkelijk in het rond." "Lost in the Greenhouse haalt zo ...

  •  Lost in the Greenhouse, Poolse Romeo met Friese Julia in een tomatenkas ⭐️⭐️⭐️ NRC Handelsblad - recensie 26 april 2018

    “De scènes in het door Titus Tiel Groenestege en Geert Lageveen geschreven script worden door een band van muziek voorzien en zijn door Groenestege, die ook de regie doet, aantrekkelijk snel gemonteerd. Het tempo zit er goed in, met vurig spel van de acteurs en muziek die de voorstelling een filmische kwaliteit geeft.” “Het gemeenschapsgevoel dat de voorstelling hierbij uitdraagt, is van gr...

  •  Lost in the Greenhouse, Kranteberjocht as boarne foar muzykteater De Moanne - recensie 26 april 2018

    ‘Der is beweech, der is dûns en it ferhaal mei dan syn dramatyske kanten ha, der sit de nedige humor yn. […] De fiifde stjer dy’t mist yn de LC-resinsje krijt it stik der by dizzen by.’ Er is vertier, er is dans en het verhaal mag dan zijn dramatische kanten hebben, er zit de nodige humor in. […] De vijfde ster die mistte in de LC-recensie krijgt de voorstelling er bij deze bij. ‘En w...

  •  Lost in the Greenhouse, Poolse tragedie in de kas overtuigt Van Wadt Tot Stadt - recensie 24 april 2018

    "Orkater zorgt voor een mooi contrast: wervelende massascenes, afgewisseld met van emotie doorspekte dialogen, uiteindelijk uitmondend in een overvalst Romeo & Julia-drama." "Wojtek wordt even overtuigend gespeeld door Peter Jakubow. Je voelt zijn ondergang, de heimwee en het liefdesverdriet, nadat Klaske naar Spanje vertrekt." "Maartje van de Wetering is als een wervelwind, die zelfs de blade...

  •  Lost in the Greenhouse, 'Lost in the Greenhouse': zoet feestje mist statement Friesch Dagblad - recensie 21 april 2018

    "Want dat is Lost in the Greenhouse: een feestje om naar te kijken voor iedereen. Vol kleuren, geuren en opzwepende muziek. Zoetgedrenkt in het dramatische liefdesverhaal van Romeo en Julia, met sociaal-dramatische sporen van Bertlot Brecht op flarden van muziek van Kurt Weill en met Woyzeck als ondertoon voor een maatschappelijk antwoord, kan Lost in the Greenhouse zich naadloos meten met muzi...

  •  Lost in the Greenhouse, Orkater brengt drama van groot formaat ⭐️⭐️⭐️⭐️ Leeuwarder Courant - recensie 20 april 2018

    "Al die personages en lijntjes worden bij elkaar gehouden door een flitsende voorstelling met schitterende muziek en inventieve bewegingspatronen, waar ook een aantal figuranten een belangrijk aandeel aan hebben." Eindelijk komen de Friese wereldeconomie en het noodlot van die onbeduidende jongen die zo graag ontwerper had willen worden dan toch samen. Ik zal eraan denken als ik weer een paprika o...

  •  Lost in the Greenhouse, Lost in the Greenhouse: wat er broeit in de harten van Poolse en Friese Plukkers Friesch Dagblad - aankondiging 12 april 2018

    Lageveen en Tiel Groenestege: "Economisch gezien mag het allemaal goed klinken, wij krijgen hulp en de Polen verdienen meer dan thuis, maar is iedereen gelukkig? Voor ons zat daar de uitdaging in. In deze broeierige sfeer erachter komen en laten zien wat er nog meer broeit in de hoofden en harten van het personeel." Jakubow: "Harde werkers als Wojtek verdienen niet alleen respect maar ook een uitg...

  •  Lost in the Greenhouse, Het broeit in de kassen van Sexbierum Leeuwarder Courant - interview 09 april 2018

    Hij geniet van de deskundigheid van de kwekers, die de groei controleren. Steven Raapis Dingman: "Dan hebben ze het over planten die het te veel naar hun zin hebben en even op hun flikker moeten krijgen." "Tomaten first", zegt Lageveen. "Alle toeschouwers maken straks de reis die plukkers ook maken. Ze zitten de hele voorstelling in hun wereld. En ik garandeer je: je gaat er na de voorstelling hee...

  •  Lost in the Greenhouse, Geert en Titus bij Spijkers met Koppen NPO Radio 2 - interview 24 maart 2018

    Geert Lageveen: "Iedereen zit hier met een tijdelijk gevoel. We spraken een jongen, die was daar 4 jaar geleden gekomen, omdat hij een reparatie aan zijn auto had van 1.000 euro. Ik ga even een maand plukken. 4 jaar later zit hij er nog. Luister en zie het hele interview hier terug.

  •  Lost in the Greenhouse, Stomende liefde tussen de paprika's Leeuwarder Courant - interview 31 juli 2017

    Titus Tiel Groenestege: "Je hebt Polen A, dat heel modern is. Maar je hebt ook Polen B. Dat is de streek waar Wojtek vandaan komt. Dat is geen land voor jonge mensen." Geert Lageveen: "Zelf lette ik vroeger vooral op de architectuur van de kassen, ik vond het bijna ruimteschepen die in het land waren neergedaald. Ik dacht nooit aan de mensen die er werkten. Maar nu wel."

  •  Metaman, Prachtige regievondsten in Metaman van Orkater/Goldmund ★★★★ Scènes - recensie 04 oktober 2016

    “vele prachtige en vaak subtiele regievondsten in Metaman, een sprankelende voorstelling van Maas met zijn compaan Wilko Sterke” “De acht jonge acteurs zijn een lust voor oog en oor. Het zijn allemaal authentieke en fijne theaterpersoonlijkheden om naar te kijken." “Dat Maas en Sterke veel muzikaal theatertalent hebben is overduidelijk, zo bleek ook uit hun debuut. De vorm van Metaman is g...

  •  Metaman, Mooie, slim gemaakte productie toont belang van Orkater Haarlems Dagblad - recensie 03 oktober 2016

    ’Metaman’ is opnieuw een door filosofische vragen gestuurde voorstelling, waarin alles klopt." De tekst is hier en daar briljant: ogenschijnlijk simpel, maar over elke zinswending is nagedacht. Het lijkt over niets te gaan, maar in wezen gaat het over alles. Ze worden ondersteund door een koor van acht jonge acteurs die fantastisch kunnen zingen en en passant ook de nodige rollen op zich nemen...

  •  Metaman, Betoverend koor zoekt mee naar nieuwe god ★★★ Theaterkrant.nl - recensie 03 oktober 2016

    "Het toneelbeeld is prachtig. Het achterdoek bestaat uit een achterwand en twee zijwanden, waarop met schetsmatige vegen een naaldbos is weergegeven waar het licht doorheen schijnt. De doeken zijn in verticale repen gesneden opdat de spelers daardoor kunnen opkomen en afgaan." "De vormgeving is beeldschoon, de muziek en het koor, bestaand uit drie mannen en vijf vrouwen, is betoverend." Lees hier ...

  •  Metaman, Fris absurdisme met klassieke elementen ★★★ Trouw - recensie 02 oktober 2016

    "Het leuke van de jonge theatermakers van Goldmund is dat ze een voorstelling in elkaar lijken te improviseren, maar zich intussen wel degelijk van codes en technieken uit het klassieke theater bedienen. En daar vervolgens weer als het ware door overvallen worden." "Met de lekker ongerijmde aanpak van grote thema's en een even dwars als muzikaal koor in de dartele regie van Titus Tiel Groenestege ...

  •  Metaman, Metaman, dé belofte voor de toekomst Blog Theaterinspiratie - recensie 02 oktober 2016

    "De teksten van Sterke en Maas zijn meesterlijk en de regie van Titus Tiel Groenestege is vloeiend." "Choreografisch is de voorstelling flexibel en bovendien lenig zoals de eerste monoloog dat woord gebruikt in termen van sfeer." "Het geheel is betoverend mooi door de ontroerende zang, krachtige muziek en sterke, geestige tekst. Filosofisch goed doordacht en onderbouwd, met uiteindelijk een helder...

  •  Metaman, Ontroering breekt als een zonnetje door de wolken Blog Rein Swart - recensie 01 oktober 2016

    "Het is een fraaie zet dat de heren acht studenten aan de toneelschool hebben uitgenodigd om een koor te vormen, dat, net zoals in de Griekse oudheid, de voorstelling met zang ondersteunt, ideeën naspeelt en zelfs een eigen wending aan de uitkomst probeert te geven. Vooral het muzikale element is van een grote schoonheid, zoals we meteen al horen in een lied dat over de prijs van dit koor gaat." ...

  •  Metaman, "Met het zingen, bewegen en de muziek zit wel goed" ★★ De Volkskrant - recensie 29 september 2016

    Zingen en bewegen kunnen ze: in de strakke regie van Titus Tiel Groenestege levert dat een paar sterke scènes op. En ook met de muziek zit het wel goed." Zo volgen we de zoektocht van Sterke en Maas; uitgelicht, uitvergroot en verdiept door de acht leden van het koor die - naast een mooi synchroon gezamenlijk optreden - elk allemaal even een eigen scène krijgen." 

  •  Crazy love, De louche advocaat en het dansante kantoormeisje *** Theaterkrant - recensie 23 december 2015

    "Tussen het achteloos op de speelvloer gedrapeerde meubilair dansen Marks en Groenestege hun krankzinnige affaire als een opgerekte pas-de-deux. Het is een combinatie van ballroom, hogeschool mime en slapstick." "Niemand kan lekkerder vanuit een buitenmodel naaldhak op haar smoeltje lazeren als Ria Marks. En niemand verovert geraffineerder een dame en steekt en passant een complete zaal in zij...

  •  Crazy love, Waargebeurd liefdesdrama is een aanrader van jewelste ***** Parool - recensie 22 december 2015

    “Alles Klopt.” “Het fysieke spel tussen het rommelig geplaatste meubilair is onnavolgbaar”  “Tiel Groenestege schakelt moeiteloos tussen dreiging en deemoed en niemand kan dramatischer vallen en weer opveren dan Marks” "De verwachtingen waren hoog gespannen: tien jaar geleden alweer was het mime-duo Marks/Tiel Groenestege zeer succesvol met het drieluik Valse Wals-Bankstel-Zucht (...

  •  Crazy love, Marks en Groenestege spelen een choreografie vol verlangen, obsessie en angst *** Volkskrant - recensie 21 december 2015

    “Het gaat om de bewegingen en het fysieke spel van het duo, dat makkelijk een uur lang blijft boeien”

  •  Crazy love, Een man met Charmes kan een vrouw alles aandoen *** Trouw - recensie 21 december 2015

    “Prachtige bewegingsscènes en pas deux, waarin vooral Marks de show steelt” “Het liefdesverhaal heeft een sfeervol filmnoir-jasje (…)met veel dramatische poses, rokende sigaretten, weinig licht en veel slagschaduwen, lekkere jaren vijftig-muziek en af en toe een zwart wit fragment.” 

  •  Crazy love, Prachtig théâtre noir in Orkaters Crazy Love **** Scènes - recensie 21 december 2015

    “Crazy love is een met veel liefde gemaakte theatervoorstelling, een oogstrelend feestje.” “een even fraaie als bewonderenswaardige mix van film noir en theater.” “De mix van film en theater vraagt om een zeer precieze timing en de twee spelers kunnen dat goed aan. Vooral Marks imponeert. Niet alleen met haar enorme lenigheid, maar ook met de vele gedaanten die ze aanneemt.”  “De vo...

  •  Crazy love, Crazy Love is een energieke vertelling Theaterinspiratie - Recensie 20 december 2015

    “Fantastische chemie tussen Marks en Tiel Groenestege” “Het sterke fysieke spel en krachtige dialogen met veel, soms bittere, humor is de kern van deze voorstelling Crazy Love. De visuele en auditieve kadootjes maken het geheel, naast bizar en verrassend, zeer rijk. Dit verhaal zit Marks en Tiel Groenestege als gegoten.” Lees hier meer..

  •  Crazy love, Oogstrelende voorstelling over een goedkoop liefdesverhaal Rein Swart - recensie 20 december 2015

    “Marks en Groenestege geven met veel overtuiging en energie inhoud aan de haat en de liefde tussen Linda en Burt. Het hele palet aan gevoelens, dat kenmerkend voor de folie à deux - van de verliefdheid die als een bliksem inslaat tot en met de wanhoop over alle illusies na de dromen - komt in suggestieve scènes voorbij.” Lees hier meer..

  •  Crazy love, Theatermaker Titus Tiel Groenestege over ‘Crazy Love’: “Jaloezie is een giftig goedje” Cleeft Magazine - interview 20 december 2015

    “Ik wil niet teveel verklappen, maar het is een verhaal over twee mensen die heel ver gaan voor de liefde. Je kunt je afvragen of het alleen maar liefde is, of een obsessie of verslaving aan elkaar. Uiteindelijk mag het publiek dat zelf beoordelen.” "Jaloezie is een behoorlijk giftig goedje, dat heb ik wel ervaren.” “Het past wel bij de donkere dagen, dat lugubere. Scrooge heeft ook een du...

  •  Crazy love, Film noir-sfeer in Crazy Love Haarlems Dagblad - interview 10 december 2015

    Ria Marks: “We doen beiden vrij veel en hebben in de loop van de jaren zoveel ideeën verzameld die we niet kwijt konden. Als je regisseur geef je vaak ideeën weg Titus en ik wilden al heel lang zelf weer eens een voorstelling maken. We vinden het heerlijk om samen in de repetitieruimte wat te pielen.” “Dat komt vooral omdat we Crazy Love een film noir-sfeer willen meegeven. Titus heeft oud...

  •  Goldmund, Een prachtig spel om te ondergaan *** Theaterkrant.nl - recensie 31 oktober 2014

    "Een esthetisch spel dat grillig is, dat samensmelt en afstoot."   "Lusten worden lasten, ineens worden, in een verrassend fraai toneelbeeld, alle kanten belicht." (Sander Janssens, Theaterkrant.nl)  

  •  Goldmund, De asceet en de flierefluiter in een fris experiment **** Parool - recensie 30 oktober 2014

    “Aan eigengereidheid geen gebrek bij Wiko Sterke en Thijs Maas” - “Drie jonge dansers zijn organisch in de voorstelling opgenomen”   “Een intrigerende mix van genres, sferen en stijlen. Abstract en toch toegankelijk” - “een prachtig plaatje dat vervreemdt en ontroerd tegelijk” -    “Het gaat er niet om alles te snappen, het gaat om het gevoel. Met dat gevoel zit het in Gold...

  •  Goldmund, Clash tussen lichaam en geest *** De Volkskrant - recensie 29 oktober 2014

    “Goldmund is een keuze voor loslaten. Het is een voorstelling waarover je niet te veel moet nadenken. Je moet hem gewoon ondergaan” (Vincent Kouters, de Volkskrant ***)   “Het gaat van hard ruisende post-rock naar stuwende jazz met een mooie bijrol voor de sax van Sterke. De ritmes van Van Donkersgoed zijn simpel, hard en bedwelmend” (Vincent Kouters, de Volkskrant ***)

  •  The promised land, Woordeloos theater brengt beloofde land niet dichterbij *** De Volkskrant - recensie 10 juli 2012

    “Imposant is het allemaal zeker.”(Loek Zonneveld, De Groene Amsterdammer) “Het meest indrukwekkende beeld in The promised Land komt meteen in het begin” “Sfeervol is the promised land absoluut.”  (Vincent Kouters, De Volkskrant ***)

  •  The promised land, Jubileumfeestje zonder diepgang Trouw - recensie 10 juli 2012

    “The Promised Land is vooral vorm, die er prachtig uitziet en een mooie historische sfeer oproept…” (Robbert van Heuven, Trouw)

  •  The promised land, Speels en gezellig, maar met een stekelig randje Het Parool - recensie 09 juli 2012

    “Bij die grootschaligheid hoort een eigen pont […] die het hele publiek naar de Houthavens vaart.” (Simon van den Berg, Het Parool)

  •  The promised land, Nieuwe opzet Over 't IJ stelt teleur *** NRC - recensie 09 juli 2012

    “De spelers dansen en rennen zich in het zweet, en zingen en schreeuwen de longen uit hun borst.” (Herien Wensink, NRC ***)

  •  The promised land, 'Toen was het crisis, nu ook' Het Parool - artikel 07 juli 2012

    “We laten het publiek alles meemaken. Je zit er middenin” (Ria Marks in Het Parool)

  •  The promised land, Orkater creërt Ellis Island aan overkant IJ NRC - artikel 06 juli 2012

    “Wat betekend het om alles wat je kent achter je te laten? ‘The promised Land’ tekent de drama’s en moed van emigranten op.” (Ron Rijghard, NRC)

  •  Victor en zijn vrouw, Experimentele scènes uit een huwelijk AD Haagse Courant - recensie 24 maart 2010

  •  Victor en zijn vrouw, Relatieleed op het scherp van de snede Haarlems Dagblad - recensie 28 januari 2010

    door Margriet Prinssen ‘Saai, drie keer dezelfde scène? Nee, het is juist heel spannend om te zien. Relatieleed op het scherpst van de snede.’ ‘Er is genoeg afwisseling, er wordt goed gespeeld en mooi bewogen en er valt veel te lachen.’ 

  •  Victor en zijn vrouw, Poging tot reconstructie *** De Telegraaf - recensie 26 januari 2010

    door Esther Kleuver ‘Hun teksten zijn voor verlerlei interpretaties vatbaar en dat versterkt het associatieve vermogen van Victor en zijn Vrouw.’ ‘Steeds weer op het verkeerde been gezet worden, alsof je als een Alice in Wonderland achter ieder deurtje weer nieuwe, spannende ontdekkingen doet.’

  •  Victor en zijn vrouw, Zó niet leuk dat het bijna parodie wordt ** De Volkskrant - recensie 25 januari 2010

    door Hein Janssen

  •  Victor en zijn vrouw, In het een nachtmerrie, een dagdroom of een beroerte? Trouw - recensie 25 januari 2010

    door Hanny Alkema ‘De verhalende en associatieve inbreng houden elkaar mooi in evenwicht, zowel letterlijk als in fysieke zin.’ ‘Met thrillerachtige elementen, gedurig wisselende perspectieven en speelse verwijzingen naar het werk van uiteenlopende figuren als schrijver Robert Musil of neuroloog Oliver Sacks de vraag of het om een nachtmerrie, een dagdroom of de gevolgen van een beroerte gaa...

  •  Victor en zijn vrouw, Vakantie als vlucht voor de werkelijkheid van een slecht huwelijk 8Weekly - recensie 24 januari 2010

    door Mieke Zijlmans ‘Bewegings- en tekstspecialisten komen nu samen in dit experiment. Dat levert een interessante voorstelling op.’ ‘Prachtig is het effect van de voortdurende herhaling van het soort teksten dat mensen gebruiken die elkaar door en door kennen.’ ‘Een interessante, vermakelijke voorstelling. Veel kleine emoties zijn herkenbaar.’ ‘Uitgevoerd door vier uitmuntende acteu...

  •  Koud meisje, Liefde en tegels De Pers - recensie 23 juli 2007

    door Robbert van Heuven ‘(…) onder begeleiding van muzikanten Arend Niks en Mick Paauwe krijgt het voortdurend afstoten en aantrekken de vorm van een dans die zowel geestig als ontroerend is.’ 'Koud meisje is geestig.' 

  •  Koud meisje, Bijoutjes op De Parade Trouw - recensie 20 juli 2007

    door Arend Evenhuis ‘Koud meisje is een broeierig, vindingrijk dartel en steeds wentelend Parade-bijoutje.’

  •  Koud meisje, Energiek spel Orkater De Volkskrant - recensie 09 juli 2007

    door Karin Veraart “Koud meisje barst van de energie, gegenereerd door het haast woeste samenspel van acteurs Ria Marks en Paul van der Laan aan de ene kant en dat van de muzikanten aan de andere. (…) grappig, gek en overdonderend op een fysieke en tegelijkertijd bloemrijke manier.” 

  •  Koud meisje, 'Dood paard' en 'Koud Meisje' - Paardenkathedraal en Orkater waren veelbelovend NRC Next - recensie 27 juni 2007

    door Isabella Steenbergen ''Dood Meisje' verrast echt'

  •  Koud meisje, Met een beetje schmieren kom je op het festival de Parade een heel eind Algemeen Dagblad - recensie 23 juni 2007

    door Mark Roos 'Deze poëtische voorstelling met live muziek van Arend Niks en Mick Paauwe, is wars van effectbejag, het kluchtige en de grote gebaren die menige Paradevoorstellingen sieren.  Het is een genot om acteurs Ria Marks en Paul van der Laan aan het werk te zien.’

  •  Black in bakkum, Energiek, oprecht muziektheater De Volkskrant - recensie 09 mei 2007

    door Vincent Kouters ‘Valeriano is begenadigd performer.’  ‘Haar teksten worden muzikaal verrijkt door Maarten Ornstein en Paul Pallesen.’  ‘Valeriano is energiek, oprecht en heeft een prachtige zangstem.’ 

  •  Black in bakkum, Lekkere mix, soepele stem, heldere boodschap Het Parool - recensie 09 mei 2007

    door Simon van den Berg ‘Valeriano heeft ontegenzeggelijk uitstraling en présence.’  ‘(…) de voorstelling wekt uiteindelijk sympathie door de heldere boodschap: de mensen aan wie je je hecht zijn je familie. Waar je je thuis voelt is je thuis. Dat is wat Valeriano, met een bling poldermolentje om haar nek, invoelbaar weet te maken.’   

  •  Black in bakkum, Geschminkte blanken NRC Next - interview 30 april 2007

    door Wilfred Takken

  •  Black in bakkum, Bruin in Bakkum NRC - interview 28 april 2007

  •  Cecilia, De eerste en de laatste kus en alles wat daartussen zit Theater centraal - recensie 07 februari 2007

    door Celia Noordegraaf

  •  Cecilia, Formidabel spel zonder logica De Volkskrant - recensie 15 januari 2007

    door Vincent Kouters ‘Alles speelt zich af in een schemerwereld waarin tijd en ruimte de logica van dromen volgt. Een helder verhaal ontbreekt. Toch heb je geen moment het idee dat je naar zwaar literair muziektheater zit te kijken. Dit is voornamelijk te danken aan het formidabele spel van Laverman. Met de vrolijke accordeonist (Oleg Fateev) in haar voetsporen is ze als het meisje een afspiegel...

  •  Cecilia, 'Cecilia' van Orkater sfeervol en poëtisch NRC Handelsblad - recensie 15 januari 2007

    door Anneriek de Jong ‘De muziek van Boudewijn Tarenskeen doet wonderen. Vier octaven beslaat het bereik van Laverman, geschoold in Friese fado, inzet. Het contrast tussen de engelachtige hoogtes en de onpeilbare laagtes zorgt voor rillingen van genot, nog versterkt door het fabelachtige accordeonspel van Oleg Fateev.’  ‘Ria Marks als de vrouw en Titus Tiel Groenestege als de man zijn perfe...

  •  Cecilia, Orkater's 'Cecilia' van weemoed doortrokken De Telegraaf - recensie 15 januari 2007

    door Marco Weijers ’Moniek Kramer schreef en regisseerde deze poëtische en soms fijnzinnig komische muziektheatervoorstelling, waarvoor Boudewijn Tarenskeen de composities maakte. Ze worden ten gehore gebracht door Oleg Fateev op accordeon en Nynke Laverman als zangeres. Hun inspanningen dragen bij aan de prachtige sfeer van weemoed waarvan 'Cecilia en het meisje voor ½ dagen' doortrokken is....

  •  Cecilia, Het meisje zorgt voor een sprookjesachtige sfeer ● ● ● NRC Next - recensie 14 januari 2007

    door Anneriek de Jong

  •  Bandloopt 42, Onbekommerd een lekker potje musiceren Het Parool - recensie 27 juli 2005

    door Pieter Bots "Met veel gemak wisselen van instrument en in het half uurtje dat de voorstelling duurt, komen heel wat genres aan bod."

  •  Bandloopt 42, Onbewoond eiland: Beppe Costa Het Parool - interview 26 juli 2005

    door Maartje den Breejen

  •  Bandloopt 42, Reclamespotje van handige jongens NRC Handelsblad - recensie 16 juli 2005

    door Henk van Gelder "Verrassend geestig is trouwens ook Bandloopt 42 van het Orkater trio." "De grote vondst van deze voorstelling is het raam in de controlekamer dat uitzicht biedt op de studio, waarin steeds weer andere muzikanten komen voorspelen. Maar dat raam is in werkelijkheid een videoscherm, zodat Costa, Wahr en Van der Vooren met een fenomenale timing hun eigen tegenspelers worden." "(...

  •  Bandloopt 42, Orkaters 'Bandloopt 42' is uitgekiend muzikaal toneelstuk Spits - recensie 27 juni 2005

    door Maarten van Krimpen "Uitgekiend muzikaal toneelstuk"

  •  Eiland, Ongegeneerd mensen kijken Haarlems Dagblad - recensie 29 maart 2005

    door Margriet Prinssen "Uren mensen kijken, bij voorkeur vanaf een beschut terrasje, met uitzicht op een groot plein. 'Eiland' is voor mensen die daar ongebreideld van kunnen genieten een plezierige ervaring." "Een fietser die komt aanzetten in een krankzinnig glimpak met een rode boevenmuts, die dwars door de meute rondjes fiets. En even later, onweerstaanbaar komisch, met een misplaatst gevoel v...

  •  Zucht, Voor hippiejurken en briljongeren de Volkskrant 17 juni 2002

    Het hart van het festival wordt gevormd door het locatie en schuurtjestheater. Groepen als Orkater, Suver Nuver, Het Huisvan Bourgondie nemen met een kleine productie een voorschotje op de zomer.