SPELER

Lidwien Roothaan

WERKTE MEE AAN:

NIEUWS

Lidwien Roothaan

IN DE PERS

Lidwien Roothaan

  •  Donna Donna, Oude haat maakt plaats voor nieuwe ★★★★ Het Parool - recensie 12 december 2016

    “Toneelschrijver Peer Wittenbols schreef een ijzersterk portret (..) met zijn rauw-poëtische zinnen in alledaagse setting.” “Bitse dialogen, wonderschone, beschrijvende monologen, vuile taal. Vol op de emotie maar met precies genoeg goede grappen.” “vooral Alink fascineerde: ze heeft iets onafs in haar spel, soms haast lomp, zoals ze zwelgt in haar verdriet. Het maakt haar menselijk, en...

  •  Donna Donna, Roerend kwikzilver en mix van rauwe rouw en muzikale theatertaal ★★★★★ Trouw - recensie 14 november 2016

    “En een juweel van een voorstelling, die je met een weldadig gevoel voor de kern van scheef getrokken verhoudingen door de ellende heen loodst. “ “Het is, met de juiste mensen bij elkaar gezocht in een op en top muzikale ambiance, Orkater op zijn best.” “Wittenbols, Lidwien Roothaan en het alerte muziektrio van Martin Fondse hebben met elkaar een muzikale theatertaal gecreëerd die sensi...

  •  Donna Donna, Beeldschone muzikale troostpoëzie ★★★★ De Telegraaf - recensie 11 november 2016

    “Regisseuse Lidwien Roothaan heeft er een vloeiend geheel van gesmeed, waarbij tekst, beweging en livemuziek (gespeeld door Martin Fondse, Morris Kliphuis, Dirk-Peter Kölsch) volledig samensmelten, mede ook dankzij sterk spel van zowel Alink, als Altink en Marks” “Het beeldschone Donna Donna toont maar weer eens aan dat het doodzonde zou zijn als dit muziektheatergezelschap zou verdwijnen....

  •  Donna Donna, Een naakt poëtisch portret over de rauwheid van rouw en de tactloosheid van troost ★★★★ De Volkskrant - recensie 11 november 2016

    “Orkater presenteert met Donna Donna een naakt, poëtisch portret over de rauwheid van rouw en tactloosheid van troost.” “Peer Wittenbols is prachtig op dreef met uitspraken waarin geëmotioneerde vrouwen even menselijk als bot kunnen zijn.” "Drie mannen maken muziek: ze krassen, trommelen, trompetteren en rekken tonen op. Niet om te troosten - onmogelijk. Wel om Donna Donna op te tillen...

  •  Donna Donna, Donna Donna is een typische poëtische Orkaterproductie NoordHollands Dagblad - recensie 11 november 2016

    “een liefdevolle, ontroerende en heel geestige voorstelling.” “Yara Alink speelt overtuigend de titelrol: ontredderd en kinderlijk in haar wanhoop, mooi in haar eenzaamheid en oprechtheid en uiteindelijk ook sterk in haar vertrouwen in de liefde.” “Wittenbols is meester in het schetsen van ongemakkelijke situaties en van dialogen die de pijnplekken precies blootleggen”  “Het is een ...

  •  Donna Donna, Meeslepend proces van onpeilbaar verdriet ★★★★ Theaterkrant - recensie 10 november 2016

    "meeslepende muziektheatervoorstelling Donna Donna van Orkater." "Alles aan Donna Donna klopt. En vooral ook de muziek van componist en toetsenist Martin Fondse, blazer en toetsenist Morris Kliphuis en slagwerker Dirk-Peter Kölsch klopt. Hun composities verlopen van jazzy naar pop, van ijl en dromerig naar luid." "Rondtollend door de ruimte met de muziek als drijvende kracht, symboliseren de ...

  •  Donna Donna, Sterk samenspel in overvol Donna Donna van Orkater ★★★ Scènes - recensie 10 november 2016

    “Yara Alink speelt Donna overtuigend kinderlijk en is in goed gezelschap van actrices Lieke-Rosa Altink en Ria Marks, maar ook van prachtmusici” “de muziek is een beetje pop maar merendeels jazzy, waarbij vooral Kliphuis imponeert met zijn warme blaasklanken.” “De regie van Lidwien Roothaan is sterk gestileerd met veel beweging met een als altijd sterke Marks die fraai dansend diagonale ...

  •  Donna Donna, Orkater laat wederom zien waarom ze niet gemist kan worden Theaterinspiratie - recensie 06 november 2016

    "Maar gespaard blijft niemand in deze intense voorstelling Donna Donna, geregisseerd door Lidwien Roothaan. Soms vervreemdend dan weer beklemmend maar nergens sentimenteel of over the top." "Marks en Alink geven daarentegen de teksten en handelingen van hun personage een noodzaak waardoor ze mij helemaal inpakken en ik kan ze kan volgen of ze nu cynisch, rechtlijnig of totaal niet empathisch zijn...

  •  Donna Donna, Het loslaten van illusies is een pijnlijk proces Allerhande, maar vooral literatuur - recensie 05 november 2016

    "Yara Alink weet de gevoelens van een kersverse weduwe van twintig jaar duidelijk over te brengen." "Het is vooral de vorm waarin deze tragedie gegoten is die overtuigt. Het grote toneel biedt veel kansen voor de drie vrouwen om hun liefde maar vooral hun onvermogen te tonen. Het decor is sober, maar de aanblik van de vele kleurrijke huishoudelijke voorwerpen die in de lucht zweven, geeft veel sfe...

  •  Donna Donna, 'Rouwen is zo verschrikkelijk, zo eenzaam' Haarlems Dagblad - interview 01 november 2016

    Yara Alink: "Maar die pogingen om iemand troost te bieden zijn mooi. De twee vrouwen hebben het nodige uit te vechten, maar doen wel samen hun best om Donna te helpen, hoe onhandig soms ook. Peer Wittenbols beschrijft dat erg mooi in poëtische zinnen vol muzikaliteit en gelukkig ook met de nodige humor." "Soms klinkt de muziek bijna onhoorbaar, maar het kan ook heel explosief zijn. Het voegt zich...

  •  De meisjes van mussolini, Heerlijke meisjes Streekblad Zoetermeer - recensie 22 april 2010

  •  De meisjes van mussolini, Opkomst en ondergang van een Joods meisjestrio in Italië, 1943 Trouw - recensie 23 maart 2010

    door Hanny Alkema "Het bekoorlijke van De Meisjes van Mussolini (...) is dat er geen tragedie van wordt gemaakt. "Op een parelwit showbizzbordes zingen en swingen Bodil de la Parra, Eva Van der Gucht en Elise Schaap als een herrezen Trio Lescano." "Verbaal zorgt Wimie Wilhelm voor droogkomische bruggetjes tussen de scènes, terwijl een door Beppe Costa aangevuurd trio tintelfrisse variaties op de ...

  •  De meisjes van mussolini, Zoetgevooisde stemmen van het fascisme *** De Telegraaf - recensie 22 maart 2010

    door Esther Kleuver ‘Een aangename kennismaking met de muziek van het Trio Lescano. Je wordt als vanzelf op melodische golven teruggevoerd naar het vooroorlogse Italië.’ ‘Je voelt de warmte van de zon bijna.’ 

  •  De meisjes van mussolini, Keurige meisjes in brave jurken *** De Volkskrant - recensie 22 maart 2010

    door Annette Embrechts ‘Ook de drie actrices weten prachtig raad met de opgewekte en jazzy close harmony van dit ooit beroemde Troi Lescano.’ ‘Muli-instrumentalist Beppe Costa voelt zich als een vis in het water als muzikaal leider van een vierkoppig salonorkest waar hij af en toe uitbreekt als de strenge zangleraar Carlo Prato die de drie zussen groot maakt.’

  •  De meisjes van mussolini, Drie vergeten zusjes lijden onder gewild grappige verteller Het Parool - recensie 22 maart 2010

    door Joukje Akveld ‘Costa is zichtbaar in zijn element: deze voorstelling is een thuiswedstrijd voor hem.’ ‘De zingende zussen worden neergezet door Eva van der Gucht, Bodil de la Parra en Elise Schaap. In identieke beige jurken schuiven ze gracieus over de showbizzachtige trap.’