Première 19 oktober 2000, De Toneelschuur, Haarlem, vervolgens een tournee van twee seizoenen en voorstellingen in Madrid.

Conijn van Olland vertelt het ongelooflijke en absurde, maar waar gebeurde verhaal over Lodewijk Napoleon, de jongere broer van de keizer en de eerste koning van Holland (1806-1810). Een stuk vaderlandse geschiedenis dat al bijna vergeten was.
Koning Lodewijk was een gevoelig man. Hij wilde eigenlijk kunstenaar zijn, maar werd hardhandig op de Hollandse troon gezet – een ziekelijke mankepoot die zich moest redden in een politieke wereld en zich dramatisch verloor in bijzaken. Hij maakte een reeks belachelijke beslissingen, maar heeft er intussen wel voor gezorgd dat het nationale erfgoed werd veiliggesteld. Een hart van goud en stapelverliefd op zijn koninkrijk. En zijn onderdanen op hem.
Het verhaal van Lodewijk Napoleon, de aandoenlijkste en grootste pleitbezorger van Holland aller tijden, was voor Orkater een bron om vorstelijk muziektheater te creëren met talrijke personages en een stortvloed aan idiote details.

In de periode dat Conijn van Olland werd gemaakt, introduceerde Cultuur-staatssecretaris Rick van der Ploeg zijn zwaar bezuinigende Cultuurnota die de kunstwereld op zijn kop zette. Van het ene op het andere moment dreigden (gerenommeerde) gezelschappen zonder geld komen te zitten.
Ook de subsidieaanvraag van Orkater werd in eerste instantie afgewezen. In hun recensie van Conijn van Olland gaven veel kunstcritici aan het daar niet mee eens te zijn. Nadat ook uit de Kamer harde kritiek kwam op Van der Ploeg, herzag hij enkele adviezen. Orkater kreeg alsnog subsidie, hoewel eenderde minder dan aangevraagd.

idee & uitvoering Beppe Costa, Geert Lageveen, Leopold Witte
tekst Geert Lageveen, Leopold Witte
muziek Beppe Costa
regie Gijs de Lange
kostuums Carin Eilers
lichtontwerp Stefan Dijkman
geluidsontwerp Ab Dijkman