
idee en concept Ria Marks, Titus Tiel Groenestege
spel Ria Marks, Titus Tiel Groenestege, Porgy Franssen, Jakop Ahlbom, Lindertje Mans en Ibelisse Guardia
regie Jeroen van den Berg
muziek Michel Banabila
lichtontwerp Stefan Dijkman
decor en video Catharina Scholten
kostuums Bernadette Corstens
Ria Marks is theatermaker en actrice en een van de vaste makers bij Orkater. Met Titus Tiel Groenestege heeft Marks diverse voorstellingen gemaakt, waaronder: het theaterdrieluik Valse Wals (1998) - Bankstel (2000) - Zucht (2002). De drie korte voorstellingen werden afzonderlijk opgevoerd op (internationale) festivals zoals De Parade, Oerol, The Edinburgh Festival Fringe en Boulevard of Broken Dreams in Barcelona. In 2004 ging het als avondvullend programma op tournee langs de Nederlandse schouwburgen. Met filmregisseur Mark de Cloe maakten Marks en Tiel Groenestege de op dit drieluik geïnspireerde film Valse Wals (2005) waarvoor zij de prestigieuze Prix Italia wonnen, een Canadese Rocky kregen en genomineerd zijn voor een Emmy Award.
Eveneens maakte zij met Tiel Groenestege Eiland en was te zien in Cecilia (2007) van Moniek Kramer. Door de jaren heen maakte Marks bij Orkater onder meer de internationale productie Paniek in Berlijn (1985), Onder het Melkwoud (1987), De Zoete Vijandin (1991), Collodi’s Waanzin (1996) en de monoloog La Voix Humaine (2003).
Verder is Marks werkzaam als docent aan de Amsterdamse Theaterschool en gastdocent aan de Maastrichtse Toneelschool en als actrice en regisseuse bij verschillende gezelschappen. In 2003 was ze onder andere te zien in Festen met De Ploeg, in de regie van Willem van de Sande Bakhuyzen. Dit leverde haar een nominatie voor een Colombina op. In 2006 speelde Marks in Ziek (naar De ingebeelde zieke van Molière) bij Huis aan de Amstel en Kale Bomen Ruisen Niet met José Kuijpers. In 2007 was zij te zien in Door t stof in de regie van Mirjam Koen en maakt samen met Paul van der Laan, Arend Niks en Mick Paauwe De Paradevoorstelling Koud Meisje.
Titus Tiel Groenestege (1959) maakte met Bavo Galama van 1981 t/m 1988 onder de naam Frisse Jongens vier theaterprogramma's. Sinds 1990 schreef en speelde hij vijf programma’s met Han Römer. Zij maken ook samen onderdeel uit van De Ploeg, een samenwerkingsverband met NUHR en Genio de Groot, die de afgelopen jaren De Driestuiversopera, Festen en Vendetta uitbrachten. Bij Orkater maakte hij met Ria Marks o.a. het drieluik Valse Wals – Bankstel – Zucht. Met filmregisseur Mark de Cloe maakten Marks en Tiel Groenestege de op dit drieluik geïnspireerde film Valse Wals (2005) waarvoor zij de prestigieuze Prix Italia wonnen, een Canadese Rocky kregen en genomineerd zijn voor een Emmy Award. Verder maakte hij samen met Marks Eiland en speelde in Cecilia van Moniek Kramer.
Naast zijn werkzaamheden als theater- en televisiemaker is hij actief als docent aan theaterscholen en als regisseur, van Shakespeare tot Paul Haenen, van cabaret tot muziektheater. Verder regisseerde hij o.a. Female Factory, Carmen, Vaginamonologen, Ricky Koole, Ali B., Kasper van Kooten en Black in Bakkum (2007) in samenwerking met Bellevue Lunchtheater en Orkater en recentelijk Wuivend graan van Wim T. Schippers.
Porgy Franssen (1957) studeerde in 1979 af aan de Maastrichtse Toneelacademie. Ook volgde hij opleidingen aan de Tekenacademie Amsterdam en de Media Academie Santbergen in Hilversum. De afgelopen vijfentwintig jaar is hij bij diverse theatergezelschappen en televisie- en filmproducties werkzaam geweest als freelance acteur en regisseur. Voor zijn rol in de VPRO- serie Bij Nader Inzien van Frans Weisz ontving hij een Gouden Kalf voor beste filmacteur. Andere bekende televisieseries waar hij in speelde zijn o.a. Wij Alexander (KRO) en de advocatenserie Keijzer & De Boer (KRO/NCRV). In het theater was hij onlangs te zien in o.a. Cyrano bij Theater EA (nominatie Louis d’Or) en Wie is er bang voor Virginia Woolf met Olga Zuiderhoek, in de regie van Gerardjan Rijnders die de Toneelpublieksprijs 2007 won.
Franssen heeft ook meerdere regies op zijn naam staan bij o.a. De Appel (l'Histoire du Soldat), Opera Trionfo (Viva la Mamma) en in het vrije circuit (Herfst in Riga, Blind Date, De dood en het meisje, Met grote blijdschap, De gelukkige Mandarijn). In 2007 regisseerde hij o.a. de opera Zaïde van Mozart bij Opera Trionfo en Misery van Stephan King. Met Wie vermoordde Mary Rogers? maakte hij in 1995 zijn entree bij Orkater, daarna volgde aldaar Collodi’s Waanzin, De Nietsfabriek, De Formidabele Yankee, Petomaan, Necrofiel, Trompettist, Rosabelle Believe - Houdini, The Prefab Four, Hagedissenhuid en twee monologen van Alessandro Barrico en in regie van Dirk Groeneveld: Novecento – pianist der oceanen en Zijde. Deze voorstelling werd geselecteerd voor TF1 -Theaterfestival 2007.
Jakop Ahlbom is geboren in 1971 in Zweden. Ahlbom studeerde in 1998 af aan de Mimeopleiding van de Theaterschool in Amsterdam met zijn voorstelling Pels waarvoor hij in 1999 de Top Naeff Prijs kreeg, een aanmoedigingsprijs voor veelbelovend talent. Sindsdien werkte hij samen met verschillende groepen: o.a. met Karina Holla, Jeanette van Steen, Jan Langendijk, Roy Peters, Nieuw West en Alex d’ Électrique (Knuckels met o.a. Jochem Stavenuiter en Martin Hofstra). Daarnaast regisseert en choreografeert hij ook, waaronder: Klas, Cinema Victoria en Wig bij Unieke Zaken (2004) en Pygmalion bij het Ro theater (choreografie, 2004) Clockwork Orange van D’Électrique (choreografie, 2005). Ahlbom maakte ook eigen voorstellingen: het duet Stella Maris (2000), Nur Zur Erinnerung (2002), Lost (2004) en VielFalt (2006, geselecteerd voor TF-1) in de regie van Jeroen van den Berg (zie hieronder). Bij Orkater was Ahlbom eerder te zien in Eiland met Ria Marks en Titus Tiel Groenestege.
Lindertje Mans (1986) studeert dit jaar (2008) af aan de Toneelacademie Maastricht. Tijdens haar studieperiode maakte zij veel eigen voorstellingen, waaronder de muziekvoorstelling Door de bomen en werd zij gecoacht door onder meer Ruut Weissman, Tom de Ket en de Bloeiende Maagden. Als actrice werkte zij onder anderen met Hans Croiset en Matthijs Rümke. Eerder dit seizoen was zij te zien in de voorstelling Bacchanten van Theater EA, onder regie van Tarkan Köroglu.
Ibelisse Guardia is in 1979 geboren in Bolivia en opgegroeid in Brazilië. Zij studeerde Klassiek Piano en Hedendaagse Dans in beide landen. Sinds 2002 woont Guardia in Amsterdam waar zij de Mime Opleiding heeft gevolgd bij de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. In de vijf jaren dat zij in Nederland is, heeft Guardia met verschillende theatermakers gewerkt onder wie Boukje Schweigmann, Lotte van den Berg, Nieuw West en Bambie.
Jeroen van den Berg (1966) begon in 1989 aan de regieopleiding aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Deze opleiding rondde hij in 1993 succesvol af. In datzelfde jaar kreeg hij een eervolle onderscheiding van de Top Naeff Prijs en ontving hij de aanmoedigingsprijs van het Amsterdams Fonds voor de Kunst. Na zijn studie richtte hij het Oranjehotel op, waaraan hij tot de opheffing in 2002 verbonden bleef als regisseur en tekstschrijver. Daarnaast werkte hij onder meer voor Theater van het Oosten, Het Zuidelijk Toneel en Festival a/d Werf. In 2006 regisseerde hij VielFalt met Jakop Ahlbom in de hoofdrol voor Stichting Pels. Naast zijn regiewerk is Van den Berg sinds 1995 regelmatig gastdocent op de Amsterdamse Theaterschool en Toneelacademie Maastricht. Ook houdt Van den Berg zich bezig met het schrijven van toneelstukken. Zo ontving hij voor zijn stuk Blowing, dat hij schreef in opdracht van Het Laagland, in 2003 de Nederlandse Taalunie Toneelschrijfprijs.
Michel Banabila (1961) is componist, geluidskunstenaar en producer. Vanaf de eerste helft van de jaren tachtig maakt hij filmische, atmosferische muziek. Banabila speelde als toetsenist o.a. in Chi en East Meets West. In 2000 kwam zijn eerste 'VoizNoiz' album uit op het Engelse Pork recordings en het Amerikaanse Tonecasualties. Voor het Amsterdamse Boudisque-label maakte hij de (wereldmuziek) - cd Arhil met de zanger Ali Bahia el Idrissi en 2 electronica-cds ; Spherics 1+ 2. In 2001 nam Banabila deel aan een internet-collabs van Holger Czukay, waarvan het nummer 10 Steps to heaven uitkwam op de cd Linear city (Inside Out Music). Voor het 3e VoizNoiz album (Challenge/JJ Tracks) met trompettist Eric Vloeimans ontving hij in juli 2003 een Edison Jazz Award en werden ze in 2004 genomineerd voor een Gouden Kalf op het Nederlands Film Festival. Orkater maakte in 2001 voor het eerst kennis met Banabila en gebruikte de muziek van VoizNoiz 1 voor de voorstelling Zucht van Titus Tiel Groenestege en Ria Marks voor wie hij in 2005 tevens de muziek voor de voorstelling Eiland maakte. In de 2e helft van 2005 werkte Banabila in Zuid-Afrika mee aan de openluchtvoorstelling Vuka vuka! en nam deel aan projecten van de videokunstenaars Geert Mul en Olga Mink. Vanaf 2006 maakt hij muziek voor korte films en documentaires van o.a Hester Overmars, Tami Ravid, Marije Meerman en Bregtje van der Haak. In 2007 kwam het album Traces uit met diverse soundtracks.
Catharina Scholten werkt als theatervormgever voor verschillende gezelschappen als Het Vervolg en Oostpool en heeft veel samengewerkt met o.a. Paul Feld (Growing up in public) en Jeroen van den Berg (Oranjehotel). Zij maakt naast decors (zoals de gestapelde caravans voor Ivanov in het Amsterdamse Bos, 2005) ook regelmatig video voor theater (Polaroid, Oranjehotel, Crossroads, Frascati). Voor Het Huiskameronweer worden 3D animaties in een huiskamer geprojecteerd, de alledaagse, tastbare voorwerpen worden omgezet in licht, zodat zij zich gewichtloos door de ruimte kunnen verplaatsen.
Bernadette Corstens (1956) leerde het vak bij diverse leermeesters. Eind zeventiger ontwierp zij vrouwen- en mannenkleding in eigen atelier. Van daaruit is zij in de filmwereld terechtgekomen. Vanaf 1985 werkt zij als kostuumontwerpster voor talloze nationale en internationale filmproducties van o.a. regisseurs Rolf de Heer The man who read lovestories, Paul Cox Father Damien, Aleksander Sokurov Father and son, Stephane Vuillet 25 degrees en hiver en diverse films van Frans van der Staak , Hedy Honigmann, Clara van Gool, Nora Hoppe, Peter Greenaway, Ramón Gieling, Ben van Lieshout, Hanneke Stark, Vincent Bal en Jeroen Krabbé.
Halverwege de jaren negentig verschuift het werk van de film- naar de theaterwereld en ontwierp zij kostuums voor toneelstukken van Marlies Heuer, Ton Lutgerink, Lidwien Roothaan, Ria Marks en Titus Tiel Groenestege, Rob Ligthert, Jaap Spijkers, Ger Thijs, Alain Pringels, Floor Huygen, Mirjam Koen en Gerrit Timmers.
Na In Grosser Sehnsucht, een solo voor een sopraan over het leven van vijf gepassioneerde vrouwen en de opera Kwasi en Kwame, de zwarte met het witte hart, uitgebracht door het OT is Het Huiskameronweer haar tweede productie bij Orkater.
Eiland was de eerste samenwerking van Corstens met Marks en Tiel Groenestege. Tevens doet zij volgend seizoen de kostuums voor de muziektheatervoorstelling
Kamp Holland bij Orkater.