première 1 april 2004 Stadsschouwburg Amsterdam
De liefde volgens een gedesillusioneerde aartsversierder, een componist met de status van een popheld en een gesjeesde priester...
Een herberg, na afloop van de première van Don Giovanni (Praag 1787). Er barst een tweestrijd los tussen de dertigjarige succescomponist Mozart, die inmiddels de status van een popheld heeft, en de zestigjarige aartsverleider Casanova, gedesillusioneerd in de ‘verlichte’ liefde. Storende factor in dit elegant bedoelde duel is libretto schrijver Lorenzo da Ponte die de tekst leverde voor Don Giovanni.
Muzikaal lustspel
Hoe dacht men in de tijd van de verlichting nu eigenlijk over de liefde? Met dit gegeven als uitgangspunt schreef Louis Ferron het script voor de Orkater-voorstelling Hoe Mozart Casanova Sloeg. Hij liet zich hierbij inspireren door Mozarts opera Don Giovanni, waarvoor ook Da Ponte en Mozart de liefde en niemand minder dan Casanova als inspiratiebron gebruikten. Ook wat betreft stijl lijkt Hoe Mozart Casanova Sloeg op deze opera buffa (vergelijkbaar met de commedia dell’arte).
Regisseur Gerardjan Rijnders laat bekende elementen van de 18de eeuwse klucht, zoals liefde, verraad, overspel, travestie en weddenschap niet onbenut. In combinatie met de ongegeneerde mix van 20ste eeuwse muziekstijlen van componist Maarten Ornstein is Hoe Mozart Casanova Sloeg niet anders te omschrijven dan een muzikaal lustspel.
met Jaap Spijkers, Peter Blok, Annet Malherbe, Alex Klaasen, Waldemar Torenstra
muzikanten Marieke Snijders (piano), Friedmar Hitzer (altviool), Casper Donker (viool), Saartje Van Camp / Nina Hitz (cello), Ludvig Puggaard - Muller (drums), Lucas Dols (contrabas), Floris van der Vlugt (altsaxofoon), Bart Lust (trombone)
regie Gerardjan Rijnders
tekst Louis Ferron
muziek Maarten Ornstein
decor Paul Gallis
kostuums Sabine Snijders
lichtontwerp Stefan Dijkman
landelijke tournee 12 maart t/m 10 juni 2004
De muziek en tekst van deze voorstelling zijn ook te koop. Zie SHOP.
AUTEUR LOUIS FERRON OVER 'HOE MOZART CASANOVA SLOEG'
Toen Mozarts opera Don Giovanni in Praag in première ging was de grootste minnaar van zijn tijd, Casanova, toevallig bij dit hoogtepunt in de muziekgeschiedenis aanwezig. Nu ja, toevallig? Hij wilde wel eens zien hoe muziek en literatuur tegenover de praktijk stonden. De verbeelding tegen de werkelijkheid!
Na afloop van de première barstte een tweestrijd los tussen de twee grootheden/beroemdheden. Of eigenlijk: driestrijd. Want storende factor in het elegant bedoelde duel tussen Mozart en Casanova vormt Lorenzo Da Ponte, de bekeerde jood en gesjeesde priester, die de tekst voor Mozarts opera had geleverd.
De liefde, wat is dat? Een kwestie van opeengehoopte sappen zal Casanova beweren. Een tijdverdrijf voor als je even geen muziek in je hoofd hebt, lijkt Mozarts commentaar daarop. En de eeuwig gesjochten Da Ponte zou ze het liefst alle twee gelijk geven als dat voor zijn maatschappelijke carrière gelegen zou komen.
Om zijn gelijk te bewijzen zet Casanova een verkleedpartij op poten die Mozart en Da Ponte aan de paal nagelen als de romantische praatjesmaker en de maatschappelijke sukkelaar die ze in zijn ogen zijn. Het eindresultaat van de Mariveaux-achtige klucht die zich vervolgens ontrolt blijkt uiteindelijk een andere waarheid aan het licht te brengen dan Casanova voor ogen stond.
De enige ware uitspraak is in de woordloze muziek gelegen. Maar daaronder gaat de waarheid schuil van het individu dat, zwervend van bed naar bed en van droom naar droom, uiteindelijk altijd een zwerver op deze aarde zal blijven.
