Ria Marks is theatermaker en actrice bij Orkater. Met Titus Tiel Groenestege maakte zij het theaterdrieluik Valse Wals (1998) - Bankstel (2000) - Zucht (2002). De drie korte voorstellingen werden afzonderlijk opgevoerd op (internationale) festivals zoals De Parade, Oerol, The Edinburgh Festival Fringe en Boulevard of Broken Dreams in Barcelona. In 2004 ging het als avondvullend programma op toernee in de Nederlandse schouwburgen. Samen met Mark de Cloe maakten ze de op het drieluik geïnspireerde film Valse Wals (2005).Tevens maakten Marks en Tiel Groenestege in 2005 de voorstelling Eiland bij Orkater met een stadsplein als uitgangspunt samen met een groep jonge internationale makers, een architect en een componist. Ook deze voorstelling inspireert Mark de Cloe voor een eventuele filmversie. Door de jaren heen maakte Marks eveneens bij Orkater o.a. de internationale productie Paniek in Berlijn (1985), Onder het Melkwoud (1987), De Zoete Vijandin (1991), Collodi’s Waanzin (1996) en de monoloog La Voix Humaine (2003).Tevens is Marks werkzaam als docent aan de Amsterdamse Theaterschool en als actrice en regisseuse bij verschillende gezelschappen. In 2003 was ze onder andere te zien in Festen met De Ploeg, in de regie van Willem van de Sande Bakhuyzen. Dit leverde haar een nominatie voor een Colombina op. In 2006 speelde Marks in Ziek bij Huis aan de Amstel en Kale Bomen Ruisen Niet met José Kuijpers.

Titus Tiel Groenestege behoort tot de vaste groep theatermakers bij Orkater. Daarnaast vormt sinds 1990 een duo met Han Römer. Samen maken zij ook deel uit van De Ploeg, een samenwerkingsverband met NUHR en Genio de Groot. Voor de VPRO Jeugd Televisie maakten zij de serie De Familie van der Ploeg. Naast de voorstellingen die hij samen met Ria Marks bij Orkater maakt, vertolkt hij als acteur verschillende rollen in theater-, televisie- en filmproducties. In 2003 was hij te zien in de theatervoorstelling Festen,eveneensmet Ria Marks.Naast zijn werkzaamheden als theatermaker en acteur is Tiel Groenestege actief als regisseur. Van Shakespeare (Henry V, 1991) tot Paul Haenen (o.a. Bocht en Bumpers, 2000 en Vrouwen van Eer, 2002). Van cabaret (o.a.NUHR ) tot muziektheater (o.a.Carmen,1995en Female Factory, 1997). En van lunchvoorstelling (De Goedkeuring, Moniek Kramer en Adelheid Roosen, 1993) tot Vaginamonologen (2000). Hij regisseerde onder andere de broers Frank en René Groothof in De Broertjes en de strijd om de Ring (2003), Ricky Koole in haar programma Ricky Koole zingt (2004) en het programma Het leven van de straat van rapper Ali B. In 2005 en 2006 was hij te zien zijn in The Godfather met Najib Amali en De Ploeg, bij ’t Bos Theaterproducties.

Nynke Laverman studeerde in 2002 af aan de academie voor Kleinkunst in Amsterdam. In 2003 maakte ze op Oerol de muziektheatervoorstelling Angela Vicario. In deze voorstelling waagde Laverman zich voor het eerst aan de Portugese fado. In het najaar van 2003 ontstond het plan voor Sielesâlt, een theaterconcert met Friese fado’s bij theatergezelschap Tryater. Laverman combineert de wat nuchtere, stugge Friese taal met zwoele, zinderende fado’s. Na een landelijke tournee en een succesvolle presentatie van haar album Sielesâlt, ging haar tweede programma Maisfrou in november 2005 in première in De Kleine Komedie, in Amsterdam.

Moniek Kramer volgde de regieopleiding aan de Theaterschool in Amsterdam en deed Scenario aan het Post Graduate Maurits Binger Film Institute. Kramer is werkzaam als regisseur, toneel- en scenarioschrijver, actrice en docent. Een tiental toneelstukken van haar hand zijn gespeeld en (o.a. als bundel) uitgegeven bij de Theatre Bookshop. Een zevental scenario’s van Kramer zijn verfilmd, waaronder de telefilms Mme Jeanette en Deining (2004). Deining kreeg een Gouden Kalf als ‘Beste tv-drama van 2004’ en de internationale Comeniusprijs. Meestal regisseert Kramer zelf haar theaterteksten, zoals Noorderzon (1998) met Ria Marks en Petra Laseur, Gif, met o.a. Annet Malherbe en René van ‘t Hof . Ook schreef en regisseerde Kramer in opdracht van Toneelgroep Amsterdam Boven het dal (1992) en maakte zij De Goedkeuring (1993) in samenwerking met Adelheid Roosen waarin zij beiden speelden en dat later is verfilmd door Theo van Gogh. In 1995 schreef Kramer de trilogie Een totnogtoe onvervuld verlangen, met o.a. Elsje de Wijn en Han Römer (Perspectiefprijs) waarin zij zelf ook speelde. Componist Boudewijn Tarenskeen schrijft de muziek bij de meeste van haar toneelproducties. Binnenkort komt de telefilm Zadelpijn uit (vrij naar de bestseller van Liza van Sambeek) waar Kramer het scenario voor schreef, in de regie van Nicole Kilsdonk. Kramer is als schrijver ook regelmatig betrokken bij het bedenken en opzetten van exposities in Musea. (Maritiem Museum Rotterdam, Gemeentemuseum Delft). Cecilia, waarvoor zij tekent voor zowel de tekst als de regie, is haar eerste productie bij Orkater.

Oleg Fateev werd geboren in Moldavië (voormalige Sovjet-Unie). Na een studie aan het muziekcollege te Tiraspol, Moldavië, vervolgde hij zijn opleiding aan de Russische Muziek Academie Gnesin te Moskou. Hij studeerde af als bayanspeler en dirigent. In 1996 vestigde hij zich in Nederland waar hij een groot aantal soloconcerten heeft gegeven. Oleg Fateev speelt zowel Russische muziek met jazzinvloeden, arrangementen van Russische volksmuziek en bewerkingen van Moldavische melodieën, als klassieke werken (Bach, Scarlatti en Piazolla). Sinds 1998 heeft Oleg Fateev zijn eigen ensemble: het “Oleg Fateev Kwartet”. Oleg speelde als accordeonist mee met Brel, de zoete oorlog, van Jeroen Willems. Meer informatie over Oleg Fateev vindt u op zijn website.

www.oleg.nl  www.oleg.nl

Boudewijn Tarenskeen (1952) werd in Hollandia, Nieuw Guinea geboren en kwam in 1962 naar Nederland. Hij studeerde compositie aan het Koninklijk conservatorium in Den Haag bij Peter Schat, Louis Andriessen en Konrad Boehmer. Tarenskeen schrijft composities voor verschillende bezettingen, zoals het Asko Ensemble, Orkest de Volharding, het Nederlands Ballet Orkest en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Hij schreef kamermuziek in opdracht van gerenommeerde solisten als Esther Apituley, Gerard Bouwhuis, Eleonore Pameijer, Charles van Tassel, Isabelle van Keulen en Ronald Brautigam. Door veelvuldige samenwerking met choreografen, schrijvers en regisseurs, waaronder Rudi van Dantzig, Ted Brandsen, Gerardjan Rijnders, Frans Strijards en Lodewijk de Boer ontstond een groot aantal muziekdramatische werken. Naast het schrijven van concertwerken voor ensembles en orkesten, werkt hij en ontwikkelt hij veel samen met regisseurs, zoals Gerardjan Rijnders (Blöd) en schrijvers (Janine Brogt) aan muziekdramatische projecten. Daarnaast is Tarenskeen actief als componist van filmmuziek, en schreef hij liederen voor Adelheid Roosen, Annette Malherbe en Ramses Shaffy. In mei 2007 gaat zijn lezing van de “Mattheus Passie” in première. Tarenskeen werkte regelmatig met Moniek Kramer samen. Kramer en Tarenskeen zijn beiden voor het eerst bij Orkater aan het werk.