NRC Handelsblad, 26 maart 2005
"De schoonheid van een bewegende trui"
"De eerste twintig minuten van de nieuwe Orkater voorstelling Eiland zijn overrompelend."
"Vier vrouwen en vijf mannen, die elkaar aan- en afstoten en gereld ook elkaars figuranten zijn. Ze botsten, springen touwtje, onttakelen elkaar, en zijn het volgen de moment alweer op zoek naar toenadering."
"Op de geluidsband klinkt een stoom filmische sfeermuziek gecomponeerd door Michel Banabila, afgewisseld met voetstappen, onverstaanbare stemmen, andere straatgeluiden en soms opeens een totale stilte."
"De scène met een man die een bewegende trui draagt, vind ik wondermooi."

De Volkskrant, 29 maart 2005
"De vorm herinnert aan de allereerste producties van toen nog Hauser Orkater. Aansprekende beelden, gelardeerd met visuele grappen en getuurd door fraaie muziek."
"Wat de negen spelers neerzetten is een uitgekiende choreografie, uitgevoerd met zo’n sublieme concentratie, zo’n perfecte timing en zoveel afwisseling dat je als kijker ogen tekort komt."
"De beelden hechten zich aan je netvlies. Om daar onverwacht lang te blijven."

De Telegraaf, 29 maart 2005
"Poëtisch ‘Eiland’ vol mooie beelden"
"Ria Mark en Titus Tiel Groenstege worden bijgestaan door een aantal jonge, talentvolle mensen. Geen dertien-in-een-dozijn-theatermakers, maar creatievelingen met een persoonlijkheid en individuele kwaliteiten."
"Het levert in ieder geval sterke beelden op; van heel realistisch en herkenbaar tot absurdistisch. Het publiek gaat mee in een fantasievolle reis langs allerlei pleinen. Er wordt ingezoomd, uitvergroot en uit z’n verband gerukt."
"Je wilt niets missen van deze voorstelling."
"Als een droom trekt de voorstelling in anderhalf uur aan je voorbij. Soms grimmig, dan weer vrolijk, ontroerend en af en toe ronduit mooi. Het leven op dit plein van Orkater verveelt in ieder geval geen moment."

Trouw, 29 maart 2005
"Er is een grote-stadscollage van geluiden en muziek. En de bewegingstaal spreekt boekdelen."
"Jochem Stavenuiter steelt fietsend de show. En als hij niet fiets, hipt hij als een brutale mus heen en weer."
"Op het plein wordt getroost, gehold, geduwd, getrokken, gerookt, geschoven en gekust. Een prachtig vormgegeven mini-maatschappij met alle uitwassen van dien. Koffiedrinkende yuppen, een travestiet die een hoer speelt en hangjongeren. Maar ook bedreiging en rotzooi."
"Ondanks veel gelach goed om over na te denken. Morgen de buurvrouw maar eens groeten."

Haarlems Dagblad, 29 maart 2005
"Uren mensen kijken, bij voorkeur vanaf een beschut terrasje, met uitzicht op een groot plein. 'Eiland' is voor mensen die daar ongebreideld van kunnen genieten een plezierige ervaring."
"Een fietser die komt aanzetten in een krankzinnig glimpak met een rode boevenmuts, die dwars door de meute rondjes fiets. En even later, onweerstaanbaar komisch, met een misplaatst gevoel van stoerheid andere mensen probeert lastig te vallen."
"Tussen de meer verstilde fragmenten komen onweerstaanbaar komische momenten voor, waarin de hand van Ko van den Bosch te herkennen valt."

Het Parool, 30 maart 2005
"Sterke beelden en fysieke grapjes"
"Tegen de achtergrond van een grijs flatgebouw en twee betonnen bankjes dendert de mensenstroom maar door – een fascinerend begin van een voorstelling veel te zien valt. Eiland laat zien dat de grauwe stad kan swingen en veel poëzie kent."
"Het resultaat is een spannende voorstelling van internationale allure."
"Je komt ogen ene oren te kort om alle gebeurtenissen te volgen."
"De choreografie is tot in de puntjes uitgewerkt. De bewegingen van de negen spelers sluiten naadloos aan bij de geluidsband die door componist Michel Banabila werd samengesteld. Complimenten voor de strakke regie."
"De voorstelling zit vol met sterke beelden en fysiek grapjes die onderling meer met elkaar in verband taan dan je aanvankelijk zou denken. Eiland is een voorstelling om twee keer te zien."

8Weekly
"Ritmisch als de druppels van een douche"
"Het ritme van het spel en de combinatie van beeld en geluid maken het een opvallend en bijzonder toneelstuk."
"Een betoverende voorstelling. Het voelt als een sprookje, ontastbaar maar toch zo herkenbaar."
"Wat Eiland zo indrukwekkend maakt is de choreografie. Deze is zo exact uitgevoerd. De acteurs hebben een perfecte timing."
"Eiland voelt als een warme douche die af en toe plotseling koud wordt en je wakker doet schrikken."
"Bovenal is Eiland onweerstaanbaar."